Lentekriebels

Lentekriebels-2

Spring is in the air, and I love it!

Overal steken er mooi gekleurde bloempjes boven de aarde uit en komen er groene knopjes met kleine blaadjes uit de nu nog bruine kale takken. Het heeft bij ons in het Oosten nog geen enkele dag flink gesneeuwd, ook hebben we nog niet kunnen schaatsen op natuurijs. En het lijkt erop dat we dit moeten accepteren en de winter dit jaar overslaan.

Rode wangen en appeltaart

Aan de ene kant vind ik dat best jammer; geen leuke dikke muts op met bijpassende sjaal en handschoenen, geen met bont beklede moonboots aan, geen uitstapjes op de nieuwe slee (die blijft dus nieuw) en na afloop met rode wangen en warme appeltaart bij het vuur. Al heb ik daar geen bittere kou voor nodig trouwens 🙂 Maar aan de andere kant heeft geen winter ook z’n voordelen: ’s morgens niet hoeven krabben en daardoor te laat komen, geen glijpartijen op de fiets of zoutsporen op de auto, geen droge haren en gesprongen lippen of sneeuwballen door het raam. Kortom de voors en tegens zijn tegen elkaar weg te strepen en ik heb de winter toch best wel gemist. Maar we hebben hierin niets te willen of te eisen, de natuur komt zoals ze komt. En de lente is wat ons nu wordt gebracht en daar kan ik geen enkele tegen voor bedenken!

Lentekriebels

Lentekriebels-1Met de lente komen er bij mij altijd lentekriebels. Kriebels over leuke nieuwe kleren, kleuren, woon- en mode-accessoires, stofjes, nagellakjes, recepten, noem maar op. Natuurlijk wordt dat aangesterkt door wat ik op TV, in folders en magazines voorbij zie komen, ik kan daar dan ook echt helemaal over-creatief geprikkeld van worden. Maar ik heb geleerd dat ik niet alles kan kopen, alles kan maken en alles kan doen. De reden hiervoor is simpelweg te weinig tijd en energie en natuurlijk geld, afhankelijk van wat ik zou willen kopen!

Met mijn drukke peuterschatje van 2,5 in huis en een babybroertje van 36 weken in mijn buik, plus een druk sociaal leven is tijd voor mij even een beetje ver te zoeken. Maar toch ga ik op zoek, want zonder die mij tijd ben ik gewoon niet op m’n best. Dus ben ik onder het journaal, tekenfilms en Wie is de Mol een baby dekentje aan het haken en dat heb ik gisterenavond eindelijk af kunnen maken! En heel soms, zoals nu, ben ik even niet bezig met een door de woonkamer rondfietsende enthousiaste stoere jongen die tegen de witte muren aanrijdt met zwarte rubberen banden.

Verlof

Nu ik verlof heb, zijn de dagen lang en komen de auto’s, de eindeloze energie en een eigen willetje mij soms gewoon even de neus uit 🙂 Dus af en toe gaat zoonlief even de deur uit en kan ik ongestoord de net verbouwde zolder (slaapkamer en werkkamer) inrichten, online ongegeneerd rondkijken, in alle rust haken, naaien, bloggen, lezen en slapen. Al vind ik dat laatste zo zonde van de kostbare mij tijd, maar ik en en baby hebben het eigenlijk wel nodig 😉

Het eerste wat op het programma staat als ik weer even wat mij tijd heb is het maken van een geboortekaartje. Bij Ravi was ik daar al vroeg mee begonnen, maar toen had mijn verlof dan ook heel veel mij-mij-mij uren. Ik heb me wel al goed georiënteerd, Pinterest afgestruind naar mooie kleuren, teksten en afbeeldingen en ik heb ook al wel een idee. Nu alleen nog de tijd en energie om te beginnen want hier kan ik natuurlijk niet te lang mee wachten, straks komt ‘hij’ eerder en zitten we zonder kaartje…

Mama-modus

En dan kijken die bruine ogen me weer aan en kom ik weer in de mama-modus. Gelukkig geeft de lente met haar steeds langer wordende dagen, zon en licht extra energie en kan ik alleen maar hopen dat deze prachtige jaargetijde nu blijft. Lekker veel naar buiten, het liefst zonder jas, van speeltuin naar speeltuin. Of op de loungebank in de tuin met een waterijsje en mijn mannen, de tuindeuren open en dan ben ik volmaakt gelukkig.