Boys will be boys

Voor ik zwanger werd van Ravi wist ik (bijna) niets van kinderen, laat staan van baby’s of jongens. Ik had 2 nichtjes, een neefje en nog een neefje op komst en een paar vriendinnetjes met kinderen. Heel lief en schattig, maar niet van mijzelf en dus anders! In deze blog neem ik jullie mee in het leven van mijn jongens moederschap.

Ravi

Met de 20 weken echo werd ons verteld dat ‘het’ een jongen was. Alle verzonnen meisjesnamen konden de ijskast in. Jongensnamen verzinnen vonden wij heel erg lastig en de juiste hadden we nog niet gevonden. Maar geen probleem, we hadden nog, uiteindelijk, 22 weken. De avond voordat ik 42 weken zwanger was en de afspraak in het ziekenhuis de volgende ochtend gepland stond, werd Ravi geboren. Hij had de maand ervoor ook nog Tygo kunnen heten, maar beide kozen we met heel ons hart voor Ravi. Zijn tweede naam is Luca, Ravi Luca (wat ‘zonnegod’ en ‘licht’ betekent)

 

Boys Will Be Boys

Samen chillen met een ijsje, boys will be boys!

 

Ravi heeft de eerste 3 maand heel veel gehuild, hij overstrekte zichzelf en zat niet lekker in zijn vel. Wat wellicht te maken had met een stressvolle zwangerschap. We verhuisden toen ik 7 maand zwanger was, ik werkte nog volop en had een moeilijke bevalling met een vacuümpomp. Ravi had als baby al een enorm gespierd lijf, we bakerden hem in om hem zo rustig te laten slapen. Ik droeg hem veel in de buikdrager, wat was dat fijn zo’n kleintje heel dichtbij. We liepen met z’n twee ook kilometers rond, in de kinderwagen naar buiten, dat deed hem goed. Ravi is nog steeds heel sterk en prachtig gespierd, hij is actief en liep en fietste al heel snel. Ravi is Ravi en ontzettend lief, ook al is het opvoeden van dit energieke mannetje soms een enorme uitdaging. Ik kan zo van hem genieten wanneer hij zijn naam leert schrijven, we voor het slapengaan nog even kletsen, wanneer ik nog even bij hem kijk als hij slaapt, wanneer hij trots laat zien wat hij allemaal al kan, ook al kan hij soms ook zo onzeker zijn. Mijn grote kleine jongen, mijn liefde!

Bodhi

Toen we een jongen hadden droomde ik stiekem wel eens van een meisje. Dus toen ik bij mijn tweede zwangerschap na 20 weken hoorde en zag dat ‘het’ weer een jongen zou worden moest ik echt wel even slikken. Ik ben daar heel open in en weet ook dat heel veel mensen dat niet zijn, hiervoor ook begrip. Ik gunde mijzelf 1 dag. 1 Dag om toch een beetje verdrietig te zijn dat ik geen vlechtjes mocht maken, geen roze jurkjes kon kopen en geen nageltjes kon lakken. Op die dag trok ik alle oude kleertjes van Ravi van zolder. Gaf weg wat ik niet mooi vond en bewaarde het grootste deel. Die dag had ik nodig, maar daarna was het ook genoeg! Ik besefte mijzelf dat ik mij enorm gelukkig mocht prijzen met twee gezonde kinderen en focuste mij op het positieve. Ik genoot van mijn zwangerschap, ging van 4 dagen werken naar 3, wat een enorme opluchting was. Thuis meer rust om leuke dingen te doen met Ravi en te genieten van mijn zwangerschap. En op mijn werk kon en moest ik meer loslaten om in 3 dagen mijn werk nog steeds op tijd af te krijgen met minder stress.

Boys Will Be Boys

Met Bodhi genieten op het water -Boys will be boys-

 

2,5 Jaar na de geboorte van Ravi werd Bodhi geboren. Bodhi Senn. We zochten naar een naam die bij Ravi paste en kregen van vrienden en familie tijdens een uitzending van The voice of Holland (wat wij zelf niet keken) meerdere berichtjes dat ze de naam Bodhi zo mooi vonden. Omdat hij blijkbaar in dit programma een nummer zong. Bodhi is, net als Ravi, ook een Hindoestaanse naam en betekent ‘verlichting’. Toen wij, in 2006, in Thailand op vakantie waren, waren wij enorm onder indruk van de zogenoemde ‘Bodhiboom’. Dus de naam Bodhi sloten wij al snel in ons hart. Senn is zijn tweede naam en betekend ‘waarheid’.

Bodhi werd geboren in een poep en een scheet, thuis op ons bed. Ravi werd net ervoor wakker en maakte de hele bevalling mee. Enorm bijzonder dus! Ik was in het begin best angstig dat Bodhi ook zo veel zou huilen, maar Bodhi was en is nog steeds een heel ander kind. Hij is veel relaxter en lag de hele dag het liefst zo dicht mogelijk bij mij. Dus de draagzak werd weer tevoorschijn gehaald. Het moederschap bij een tweede kind is echt anders. Waar je bij de eerste nog alles meekrijgt, opschrijft en opvalt, let je bij een tweede (of derde, vierde) veel minder op.

Boys Will Be Boys

Boys Will Be Boys

 

Misschien kun je daarom wel meer genieten, omdat je niet meer bang bent voor alles, of onwetend bent. Ik ben altijd ondernemend geweest met de jongens, mee een stukje wandelen, de stad in, hapje eten, slapen bij opa en oma, of bij neefjes en nichtjes. Bodhi gaat daar heel goed in mee, maar als mama in de buurt is, dan is het alleen maar mama. Zodra ik weg ga moet hij heel hard huilen, dan scheurt mijn hart een beetje, maar hierna heeft hij het heel goed naar zijn zin. Bodhi is veel langzamer met alles, hij liep pas laat en heeft geen interesse in een (loop)fietsje. Ook praten en het benoemen van de kleuren kwam laat op gang. Maar wat geeft het, ik hou van mijn kleine man, van mijn knuffelbeer, mijn clown, mijn dierenliefhebber mijn schatje!

Boys will be boys, heerlijk om ze samen te zien gieren van het lachen, ze achter elkaar aan te zien rennen en tegen elkaar aan hangend op de bank. Iets minder leuk is het om ze zoveel troep te zien maken en te zien smeren, met chocopasta, soep, klei, stiften, met alles! Met schone broek en nieuwe schoenen door plassen stampen en mij dan aankijken. Dan smelt mijn hart, dit zijn mijn jongens! Voor altijd <3


Little boys are just superheroes in disguise – Rockinboys.com